daha ne istiyorsun... mis gibi git çalışmaya başla. egonu çok ön planda tutma. insanlarla uyum içinde olmaya çalış gerisi gelir zaten...

patrona direk küfretme.

ciplak dolasma.

kirli sakal birakma.

tasima iznin olsa da silah götürme.

sigara icme. ictiysen patronun suratina "püfffff" diye üfleme.

calisma arkadaslarina sarkintilik yapma.

ne iş yapacaksın bilmiyorum ama her şeyin yazılı onayı bir yerlerde olsun (e-mail vs)

kesinlikle kimseyle çok samimi olmayın.iş arkadaşından dost olmaz.kimsenin arkasından konuşmayın.işinizi çok iyi yapıyor bile olsanız muhtemelen müdürünüz bunu görmicek,ama siz yine de moralinizi bozmayın.yani canınızı sıkmak istemem ama bu böyle.iş ortamında muhabbet olsun diye açılan her konuda fikir beyan etmeyin.özellikle sizin görüşünüzde olmayan ve hoşgörüsü de olmayan insanlar varsa sinsi düşmanlar kazanabilirsiniz.her an mobbinge hazırlıklı olun.önünüze,arkanıza,sağınıza ve solunuza iyi bakın.insanları iyi gözlemleyin.ilk günler herkes size karşı çok iyi olucak buna aldanmayın.saygısız insanlara tepkinizi hemen gösterin,ama abartılı kavga,dövüş şeklinde değil.moralinizi çok bozdum ama tecrübelerimi aktardım size.bunlar yaşanıyo ne yazık ki.güleryüzlü olun.bu önemli.mutlaka insanlara selam verin.göreviniz olmayan işleri sırf insanlar mutlu olsun diye yüklenmeyin.umarım çok başarılı olursunuz.

İsyerinde romantizm arama, bu cok onemli sonra pisman olma, su an sadece sakin takıl, gerisi gelir gercekten

Ayrica rock n roll' a katiliyorum cok dogru soyluyor, anlattigi bir cok seyi yasadim ve ara ara yasiyorum..

bu yazdığım iş hayatındaki geleceğini, tüm yaşayabileceklerini belirleyebilecek nitelikte o yüzden ciddi bir tavsiye olarak almanı istiyorum.

kesinlikle ama kesinlikle şirketinle ilgili şikayetlerini iş arkadaşına/işveren firmaya ve çalışanlarına/taşeron firmaya ve çalışanlarına/amirlerine memurlarına/iş arkadaşlarınla ortak arkadaşlarına söyleme. asla hayıflanma. çekimser ol ya da şirketini savun. ailene, yakın arkadaşlarına, eşine dostuna rahatlıkla içini dökebilirsin ama önceki yazdıklarıma asla.

ilk gün aa melabaa geyikleri yeterlidir. yavaştan işi bilen ve öğretmeyi isteyenlere sokulabilirsin. yukarıda da yazılmış romantizm ve sıkı arkadaşlıklarıdan uzak dur.

Ben de çok tecrübeli sayılmam ama en dikkat ettiğim konu 3 kırmızı çizgiye asla girmem, kimseyi sokmam: din, siyaset, aşk. Bu üçünden birine tıkladığın anda sıkıntı oluyor türkiye'de. o yüzden işini seviyosan bulaşmamak lazım.

kuş familyasının sizinle bi sıkıntısı var.rüyanızdan bu sonucu çıkardım :)

ufak boylu diyerek ilk kanı sen dökmüşsün.

iki uc hamle sonrasi:
isyerinde kutuplasma, tedirginlik, yalniz kalmak..

degmez.

zgrydn 'a katiliyorum.
Ben olsam arkadasin yanina gider, "sana kisa demek istemedim, kendimle dalga gectim" derdim. Ondan sonraki tepkiye gore de yon verirdim...

Ufak boylu lafı direk o kişiye söylendiyse, az bile söylemiş olabilir.. İnsanların fiziksel özelliklerine ne kadar kafa takabileceklerini tahmin edemezsiniz..

Art niyetimin olmadigini ses tonumdan, hareketlerimden, mimiklerimden anlayabilirdi, hakaret etmesini gerektirecek bir durum ortada yoktu. Zaten oyle olsa bu kadar icerlemezdim.

yazık ya oyle denir mi ayıp... siz baslatmıssınız adam haklı :)

gidip "sana kısa demek istemedim" de deme, boy kompleksini yine yüzüne vurmuş olursun. olayı taşağa bağla, gel lan bi daha oynayacaz gibi vs.

gidip özür dile abi, ahahaha ufak boylu denir mi yahu adama. moron demesi koyduysa onu da kat işin içine "ya olm tamam ama moron denmez ki, ayıb ediyon" de. o da bence kırılmıştır en fazla, "heç gusura galma" deyip trip atacağını ya da olay çıkaracağını sanmıyorum. tatlıya bağlarsınız, bağlayın. bu yüzden tatsızlık mı olur yahu. ufak mufak, barışın bence.

Kötü niyetim olmadığını ses tonumdan vs anlasaydı fikri mantıklı değil. Kimse sizin sözlerinizin ardındaki niyeti değerlendirip doğru sonuca varabilmek zorunluluğnda değil. Bu "önemli olan niyet" yaklaşımına katılmıyorum. Kim sizin niyetinizi nerden bilsin. Önemli olan niyet filan değil ağızdan çıkan sözler ve segilenen davranışlardır.
Siz söylemek istediğiniz şeyi çok rahat, "ufak boylular elimden topu alırdı" diyerek söyleyebilirdiniz. Ama "senin gibiler" diyerek gereksiz yere o insana bulaşma gereği duymuşsunuz, bence haksızsınız.

adamın boyuna laf etmişsin.erkekler için hassas bi konu :) şaka bi yana gerçekten ilk siz saldırmışsınız.hiçbişey yapmanız gerek yok.gerçekten çok gereksiz olur.merhaba merhaba yeter bundan sonra.

hobbit de deseydin bari adama.

Hic gerek yog.
Sen başlatmışsın olayı ne kadar şaka anlamlı söylesen bile..

hocam hakareti eden sensin!!!????

adam karşılık verdiği için mi suçlu???

senin ses tonun adamı bağlamak zorunda değil ki. alenen dalga geçmişsin herifle.
aldığın karşılığı da sindirmelisin.

bkz: çuvaldız iğne

senin gibi birisiyle her gün muhattap olmak zorunda olduğu için acıdım adama.

bizim paranoyak arkadasin yaninda boyla ilgili tek kelime edemezdik, adam takintili idi boy konusunda.

yani diyecegim odur ki (daha once de denmis zaten) adamin problemi olabilir boyu ile ilgili o yuzden siz uzatmayin bu durumda.

boy falan bi yana, insanlara "bu" diye hitap edilmesi çok saçma. finomu gösteriyorsun "bu" ne lahn. umarım yakın zamanda ağzını burnunu kırar senin.

arkadaşın bariz haklı. bu duyuruyu onun açması gerekiyordu. özür dile bence. ama cevabı da senin içine oturmuş belli ki, cezanı çekmişsin yani.

o nasil ki boy konusuna takintiliysa, sen de zeka konusuna takintiliymissin ki seni bu kadar rahatsiz etmis. ayrica adamin yerine koydum da kendimi, bana ayni seyi yapsan cevap vermem ama "3 kurusluk adam degilmis" diye dusunur, seni bi kenara ayirirdim.

ayrica ekliyim, ozur dileseydin de "kotu bi niyeti yokmus" diye dusunurdum.

Bence o arkadas ezik herifin tekiymis. Kisa boylu dendi diye gerilimi o kadar tirmandiran adamdan arkadas olarak hayir gelmez.

çok net hak etmişsin, az bile demiş.

seviniyor gariban. kedilerin mırlaması gibi, bu hareketi çok yapıyor muhabbet kuşları.

önceden sahiplidir, kaçmıştır muhtemelen. çevrenizdeki bakkallara fln ilan asabilirsiniz.
geri kalan sorular için: papaganokulu.org

not: bilmeyenler için muhabbet kuşları papağandır.

ingilizce düzeltme için de: what a 'muhabbet kuşu' want demeniz gerekirdi:)

edit: olabilir, bende bugün fazladan ukalalık var nedense, her şeye çatıyorum.
elmanın üzerine azıcık bal sürüp verebilirsiniz. varsa başka meyveleri de deneyin. bizdeki papağan mangoyu çok severdi, ama gelip zorla tavuk yemişliği de var. vermemek gerek tabi ama bazen ipin ucu kaçabiliyor.
ceviz, badem fln da deneyin.

@trachemys scripta elegans e sevinsin madem :) bi şey istiyo gibi, bi alışkanlığı var kesin ama biz bilmiyoruz.

@goldentitan kesin sahipli, çok cana yakın çünkü. bakalım elma kemirir belki. ingiizce için de "what women want" filmine gönderme yapiyim demiştim :)

sevmenizi mi istiyo acaba?sevin ,ilgilenin ,konuşun onunla.ama çok fazla yaklaşmadan.bi kaç gün sonra elinizi uzatın.ama abartmayın tabi.sonra elinize bile gelir.ben de balkonda saksının içinde hareket eden yeşil bişey gördüm.bi kaç sene önce.baktım muhabbet kuşu .çok mutlu olmuştum.hemen de alıştı bana :)keşke ölmeseydi.

törpülü tüneği kaldırın. hayvanların ayaklarını yaralıyor onlar. normal tünek takın. tırnaklarını kendi törpüler o.

o hareketler sevmeniz ilgilenmeniz için. muhabbet kuşu çok ilgi ister. konuşun onunla, parmağınızı kafese sokup alıştırın. bi de çevreye ilan asın bence de. sahipleri kahrolmuştur.

Bakamayacak olursanız, evlatlık kuş arıyorum.

23, kadın, hiç içmedim.

27, kadın, hiç içmedim.

23, erkek
Never, ever.

1-23 kadın
2-hayır
3----
4----
5----
6- 5 sene fiston layt

6 ya verdiğim cevap sebebi ile kendimden tiksindim. ama evet yaptım öyle kötü şeyler

29, kadın, hiç içmedim.

1. 25 Erkek
2. Hayir
3.-
4.-
5.-
6.-

23,erkek
evet
8
1 paket
muratti

28-E
NO

19,erkek
evet
1
kahve-çay ile,yemeklerden sonra
marlboro kırmızı

23 erkek hiç içmedim.

1-31,kadın
2-evet
3-13 yıldır
4-16-20 tane
5-camel
6-boş

20, kadın
evet
3 yıl
1-2
lucky strike

33 kadın
hayır
hiç içmedim.

22. erkek.
hayır.

19, erkek

evet

2

10 adet

winston code

1 sene parliament içmiş idim.

18, erkek, hiç içmedim.

1. 22,E
2. evet
3. 4
4. 1-20 arası değişiyor
5. winston light

1. 20-kadın
2. İçiyorum.
3. İlk 4 sene, ara ara içtim; son iki senedir sürekli içiyorum.
4. En az bir, en fazla 2 paket aralığında değişiyor.
5. Monte Carlo - Night Blue

1- 29 E
2- Hiç içmedim
3- Hiç içmedim
4- Hiç içmedim
5- Hiç içmedim
6- Hiç içmedim

Anketörlere iyi ekmek veriyoruz burada

26, kız, hiç içmedim. (tamam azıcık denedim)

21, kadın, hayır.

1. 25, erkek

2. evet

3. 9-10

4. 1 paket

5: 5 seneden fazladır muratti

28,kadın,hiç sigara içmedim.

22, kadın, içmiyorum. "Ne anlıyorsunuz?" diye merak edip denediğim oldu da, çok saçma bir şey olduğuna kanaat getirdim, tadı da çok kötü. Toplamda 2 tane sigara içtim hayatım boyunca, sayılır mı bilmem.

23, erkek, içmedim, sen de içme.

25 erkek
evet
8 falan
2 paket civarı 17 tane diyebiliriz
winston box kırmızı

23, kadın, 1.5 sene önce bıraktım. iki günde bi paket winston woft içiyordum.

Psikolog.(Psikiyatrist değil)

spor işe yarar mesela. dövüş sporları da iyi bu konuda.

yine olmuyorsa psikoloji uzmanına danışabilirsin belki.

önceden çok bilinmesede sinirli ruh hali ve hatta küfür etme gibi durumlar genetik olabiliyo ailede falanda varsa kaçmak pek mümkün değil misal bende aynı durumdayım ve sinirlenince mide ağrıyışı bile babama çekmiş yapacak bişey yok biraz kendinizi telkin etmeyi öğrenmek amaçlı belki psikolog işe yarar.

dövüş sporları kesinlikle. ben ergenliğimde, tipik ergen triplerinin çok daha ötesinde sinirli bir insandım. ona buna kızar, baş ağrısıyla cebelleşirdim. sonra birden aklıma nerden estiyse, thai box kursuna yazıldım. öyle kavgacı bir tip de değildim hani, niyeyse giriştim öyle bir olaya, 6 ay gittim, sonra lisans çıkarma muhabbetleri dönünce, bıraktım direkt. ama bana o kadarı yetti de arttı bile. pamuk gibi oldum, ne sinir kaldı, ne birşey. tavsiye ederim.

ha şimdi çok saçma geliyor, ne işim vardı dövüş sporlarıyla diye düşünüyorum ama faydası olmuş demek ki zamanında.

Psikiyatr.(Psikolog değil)

-depresif yönün ağır olduğu manik depresif bozukluğunuz olabilir.

aynı sizin gibiyim.daha dün biriyle kavga ettim.nerdeyse dövücektim.ama sonra düşününce çok gereksiz çıkışlar yaptığımı farkettim.olan bana oluyo çünkü.siz sinirleniyosunuz karşı taraf çok rahat.ben istiyorum ki o da bana bağırsın çağırsın ama yok.insanlar çok rahatlar,siz de öyle olun.ne yaparsanız kendinize yaparsınız.haklıyken haksız duruma bile düşürebilir sizi bu siniriniz.ben kendimce bi karar verdim.hiç sinirlenmicem artık hiçbişeye.dünyanın en geniş insanı olucam.kendinizi böyle telkin edin sizde.

öfke terapisi. öfkeni dövüş, bağırma vb bir şeyden çıkartmak değil, öfkeni kontrol etmeyi öğrenmek. işin sırrı bu.

bahsettiğiniz tecrübelerin sıhhatli olmadığının farkında olmanız, iyi ve çözüme dönük. "beni öfkelendiriyorlar, baksana ne kadar salaklar" dememeniz de öyle. şahsen, a different dimension gibi düşünüyorum. öfke nöbetleri ciddiyetle ele alınmalıdır... bekleyince düzelmek yerine, yaş aldıkça daha fena olabilirler de... kahveyi, kolayı, çayı, şekeri azaltmak kısa vadede kısmen rahatlatabilir sizi. yine de, hekime danışmanızı tavsiye ederim. konu üzerine okumak da size içgörü kazandırabilir.

cok ciddi ise panik atak a dönüşebilir, ama biraz daha bekle.
yani çünkü herkeste bir nebze kaygı bozukluğu vardır gündelik streslerin neden oldugu.
somatik etkiler başlarsa, bence gidebilirsin.

doktora git, teşhisi koysunlar sorun varsa. kendi kendine yapma. sadece bipolar 1'le 2 arasındaki fark için bile 10 tane soru soruyorum ben.

evet anksiyete bozukluğunun belirtileri bunlar.ben de bu hastalıktan dolayı tedavi görüyorum.doktora gidin.psikiyatrist ve psikolog birarada size yardımcı olabilir.burada size kimse size yardım edemez maalesef.ayrıca bunlar tamam anksiyete belirtileri ama başka hastalığın belirtileri de olabilir.

tansiyonuna da bi baktir.

bir psikiyatriste görünün.

evet katılıyorum sanırım tansiyonunuz düşüyor. aynı şeyleri ben de yaşıyorum tansiyonum düştüğünde.

peki bu şikayetiniz ne zaman oluyor? evde yanlız kaldıgınızda mı? bir topluluga girdiginizde mi? veya sürekli mi oluyor?

ramsesseum,normalde olan bişi.saydığınız durumlarda da olabiliyo

dedigim dogru olacak diye birşey yok bununla birlikte tahminime gore "ANKSİYETE" . Arastırmanızı öneririm.

ramseseum,aslında anksiyete bozukluğu tedavisi görüyorum.teşekkürler

kan değerlerini ölçtür, demir, b12ne falan baktır. benim de baş dönmesi gibi olan şey tam da böyleydi, mideye de etki ediyor diye biliyorum bunların eksikliği, sinirlerine de.

anksiyeteden oluyor o. ilaca yeni başladıysanız 3-4 hafta kadar sonra tüm fiziksel şikayetleriniz kaybolacaktır. eğer uzun süredir kullanıyorsanız da psikiyatristinizle görüşüp durumu anlatın. farklı bir ilaca geçebilirsiniz.

depresyon. stres.

blockla gitsin.

valla kendi adıma sevdiğim bi ünlü benim cümlelerimi kendi cümleleri gibi yazsa kullansa mutlu olurum ben.

@rock n roll

Bu durum daha çok çalıntı gibi oldu dostum, anladım ne demek istediğimi ama ünlü değil ya basketbol camisasında tanınır sevilen bir karakter, yani öyle gurur duyacağım birisi dğeil, düne kadar a'dan haberi yok, ben a'yı anlatan birşey yazıorm adam 1 saat sonra a ile ilgili birebir ne yazdıysam ayzıyor, cevapta vermiorm küçük düşen ben olacağım biliyorum.

ha tamam o zaman haklısın.

E söyşe sende belkı tanısır pturur hos soHpet muhaPET EDERSİNİZ MAÇLAR BELEŞE GELİR

twitter hesabini paylas burada. adami burdan birlesip 5-10 kisi rencide edelim. hem de takipcin artar guzel seyler paylasiyormussun.

beyler galiba bu yavru güvercin büyümüş fakat hala uçamıyo olabilir mi? boynundaki tüyleri de ona yorsak

bu yavru işte, gitmez tabi uçmayı bilmiyor henüz, annesi arada gelip doyuruyordur. aynısını ben de yaşadım iki üç hafta beklersen uçmayı öğrenir ve gider. başka yere götürürsen annesi bulamaz ve açlıktan ölür.

yuvasını bozmayın.size bi zararı yok ki.hatta yemek su verin.

büyümüş bir yavru bu, kanatları biraz daha uzadığında uçmayı öğrenip yuvadan ayrılacaktır. dizini dövmeye başlayabilirsin.

Kendini masum gösterme çabası.

Engin Baytar hakeme saldırtdıktan sonraki gün böyle birşeyler söylemiş.Gerçi Engin genelinde değil bütün futbolcular olay çıkarttıktan sonra hiç hatırlamıyolar zaten.

insan bazen gerçekten hatırlamıyo.o cinnet anı çok kötü.

Ben uykumun ortasında uyandırılırsam ve sonra tekrar uyursam o ara ne yaptığı hatırlamam. Hatta bi keresinde beni yerime yatırmaya çalışan babama küfür etmişim.
Bir de çok çok sinirlenince kendimi kontrol edemiyorum.

ben kötü birşey olduğunda o an ne olduğunu ve ne yaptığımı hatırlamıyorum. sanki o zamanı yaşanmamış gibi oluyor bende. o ana dair hiç birşey hatırlamıyorum. ben bunun doğruluğuna inanıyorum. ama onlar kolpa yapıyodur onu bilemem tabi.

çok sinirlendiğimde oluyor-du. artık sinirlenince uzaklaşıyorum, sinirlendiren kişinin yanından. otokontrol önemli bi'şey.

benim de dikkatimi çeken bir konu bu.günde 6 saat yatsam kalktıktan sonra dinç oluyorum ve gün içerisinde uykum gelmiyor.ama 8 9 saate çıkınca bir uyuşmuşluk halsizlik oluyor ki sorma.

beslenme düzenin bozuksa ondandır doğru.

bu durum bende de var erken kalkınca sorun olmuyor doktor kan tahlili istedi
demir b12 troid.
düzensiz beslenmelerde oluyor.

günlük beslenme, gün içerisinde maruz kalınan stres vs. ile gün içinde alınan alkol-nikotin vs. de etkili olabilir. imkan varsa gün içinde geç saatte bu zararlı alışkanlıklardan uzak durmalı -pc de dahil olmak üzere- ayrıca yatağınızı gözden geçirmeyi de unutmayın, o da etkili olabiliyor. zaten uzmanlar 9 saat civarı uykuyu genel olarak önermezler, üst sınır olarak görürler, bünye meselesi bir yerde de, bu denilenleri sırasıyla uygulayarak çözüme kavuşursunuz umarım, ha bir de yatmadan yarım saat önce kefir için bakalım, ben de olumlu etkileri mevcut.

sabah kahvaltıyı aksatma. beslenmenin en önemli kısmı kahvaltı.
bir de dediklerine göre 7 saat uykuyu geçtikten sonra vücut bir 7 saat daha uyumak istermiş. (bu 7 saat bünyeye göre değişebilir de.)

birde vaktinde uyumak diye birsey demislerdi, cok gec yatinca cok uyusan bile uykunu alamiyormussun.

sigarayı bırak hocam :)

kan değerlerine bi baktır, b12 eksikliği yapıyor böyle durumları.

uyudugun odanin penceresini cok az da olsa acik birak temiz hava girsin, ben kapali odada uyuyunca hep yorgun uyanirim.

25. basktebol oyna.

sadece basketbol oyna ve süt iç.

osbiri azalt.

sol el bilek filmini çektir.Bir endokronoloji uzmanına git.Ne kadar uzayacağını hemen hemen söyler.

çinko ve kalsiyum ağırlıklı beslen

basketbol boy uzatmaz,genetik olarak haritanda ne yazıyorsa o. ama esnetici hareketleri yapabilirsin,kalsiyum ve çinko ağırlıklı beslen jolmes'ın dediği gibi

23'e kadar uzarsın

basketbol,voleybol oyna.ben 18'e kadar boy uzar diye biliyorum.

bu genetiğine göre değişir.iyi besleniyorsan artı olarak yapabileceğin birşey yok bence.arkadaşların da dediği gibi doktora git bilek filmi+büyüme hormonuna bir baktır.bu arada boy kaç?

175

burada tartışılıyor.

www.e-ogren.net

benim dönemimde sınavdan 15 gün sonra açıklanırdı.ama bazen daha da uzatabiliyorlar.

nutuku da okuyun.bizzat Atatürk yazmış.

www.dr.com.tr

en iyilerden birisidir, tarafsız gözle

yabanci bi yazar vardi adi aklıma gelmiyorda en kapsamlısı oydu

edit:sprorty yazmıs Andrew Mangoydu

hipertansion, duztaban ya da miyop filan degilsen zor haci. dalagi aldir olmadi dalagi olmayanlari direk curuge ayiriyorlar diyolla.

miyop-astigmat var bende en son sağ göz 1.0 sol göz 0.25 dereceydi kurtarır mıyım?

doğru dürüst yapın askerliğinizi arkadaşım. yazık günah dalak aldırılır mı hiç?

numarayla yırtılınsaydı hiç askerimiz olmazdı.
ama bu kafayla gidersen bi takım çürükler alabilirsin ben inanıyorum. bi kaç tahta eksik :P

Ya dalak aldırmak gibi şeyler yapmam zaten, ne bileyim tecilim bittiği zaman muayenede garip garip hareketler yapsam, deli olduğuma inandırsam? Hastaneye mi gönderiyorlar yani anlayabilmek için?

hastahaneye sevkedilince zaten delirirsin muhtemelen öyle bi sıra oluyoki... insanların bi hafta sıra beklediğini biliyorum

Harbi mi kanka heyecanlandım lan :D miyopla miyop-astigmat arasında fark var mı? Bana miyop-astigmat dediler. 1.0 derece kötü di mi :D Gözlük takmıyorum bu arada.

bana gönderiyorlar, ben kontrol ediyorum. tey allam...
tabii ki hastaneye gönderiyorlar.

deli numarası yapsan hastaneye gönderirler.psikiyatristler bakar.sonra bu da bizi yiyo derler.hiç girme öyle şeylere.gerçekten akıl hastası olan bisürü insan görüyolar.numaranı yemezler.siz ne sanıyosunuz?

1.0 ve 0.25 miyopla askerlikten muaf olmak nedir yahu? askerlik kavramını ilk defa mı duyuyorsunuz? ortopedik sorunlar, epilepsi filan çürüğe çıkıyor, dinlenme gözlüğüyle askerlikten yırtamazsınız :)

eğer ailen problem değilse eşcinsel olduğunu söyleyebilirsin. abartı olmadan biraz feminen gittiğinde, psikolojik olarak o kadar erkekle bir arada kalmaya hazır olmadığına onları inandırırsan çürük raporu alabilirsin. ha tabii türk ordusu inkar etse de bazı gaylerden seks sırasında çekilmiş fotoğraf veya video istedikleri biliniyor. "artık yok" diyolar ama bu devletin hiçbi sikine güven olmaz.

@nathanieltroy yok hocam öyle bir şey yapacağıma 40 sene askerlik yaparım daha iyi.

ayrıca o miyopla da çürük falan alamazsın. bildiğim kadarıyla iki gözünün toplamda 14 olması lazım.

benim, doktora geçen yıl gittiğimde iki gözüm toplamda 7'ydi. şimdi ilerlemiş olabilir. ama ben bile kurtaramam yani. o kadar düşük gözle yırtamazsın sonuç olarak.

Anladım hocam peki benim şöyle bir durumum var. 4 senelik fakülte mezunuyum. Mezun olduktan sonra 2 sene tecil ettirdim. 2013 ekim ayında tecilim bitiyor. Şimdi bir açık öğretim fakültesine kayıt yaptırsam, tekrar tecil ettirme şansım var mı?

Bir arkadaşım önceden yüksek lisans yapmanın şart olduğunu ama yasanın değiştiğini söyledi. Doğru mudur acaba?

doğuştan engelli adamı bile çürüğe ayırmak için 1 hafta uğraştırıyolar. kolay mı öyle numara yaparak kurtulmak.

4 senelik mezunsan yüksek lians yapman lazım.

deli numarası yaparsan kendini direk rdm'de bulursun.

ben baya kotu olmustum. lustralın yan urunu selectraydı benım aldıgım. mala baglamıstım. bıraktım sonra. doktorlar surup verırı gıbı herkese antıdepresan verıyor. kardesım bence gıt spora en ıyı stres oyle atılıyor. beynı uyusturup mala baglatmaktan baska bırsey yaptıgı yok o ılacların. agır vakaysan kullan derım. ama bazı doktorlar 3 cumle sonra basıyor lustralı. oyle bır durumdaysan kullanma

lustral ssri denilen antidepresan grubundan bir ilaçtır, etkisini göstermesi 6 hafta sürer. öyle uyuşturucu değil bu 1 saat içinde gevşetsin.

uyumanıza da yardımcı olmaz, uykuyla pek ilgisi yok bu ilacın.

uzun vadede anksiyete/depresyon artık tanınız neyse onun vücudunuzdaki biyolojik temelini yenmenizi sağlar.

ben de lustral kullanıyorum 2 senedir.anladığım kadarıyla yeni başlamışsınız.hemen etkisini göstermiyo zaten.psikiyatrik ilaçlar hemen etki göstermezler.15 gün sonra hafif hafif başlar etkileri,hissedersiniz.devam edin bırakmayın.bi de ben öğlenleri çok uyuyorum.

iyi bir psikolog bul. sıkıntın ne bilmiyorum ama doğru bir terapi yöntemi geçici değil kalıcı çözümler sağlayabiliyor kişiye.

gerekli.

5-6 yıl daha bekle..sonra evlen.

Bana hep yaşlandığında içinde bir ukte kalacakmış gibi geliyor.

10 yildir yalniz yasadiktan sonra evlilik seni cok buyuk ihtimalle daha mutlu etmeyecektir ve hatta daha huzursuz, rahatsiz etme ihtimalinin yuksek oldugunu soylemeliyim.

ben evliliği ve çocuk sahibi olmayı düşünmüyorum.kağıda atılan bi imza benim için önemli değil.yani çok gereksiz bişey.ama rica ediyorum illaki evlenecekseniz bile lütfen çocuk yapmayın :)

ben de dun gece dusundum bunu icerken.

su anda cocugum olmasini cok isterdim mesela. boyle havada hop hop yapayim, burnumu tutsun, gulsun, hayatta en fazla babasina guvensin; bunlar cok guzel de, acayip buyuk bir sorumluluk. kaldi ki, hayatimin sonuna kadar beraber yasayacagimi dusundugum bir kadin olacagina da inanmiyorum su an icin.

26/m/ankara :D

edit: son cumleyi "kaldi ki, hayatimin sonuna kadar beraber yasamak isteyecegimi dusundugum bir kadin olacagina da inanmiyorum su an icin." seklinde degistirirsem daha iyi ifade etmis olurum kendimi.

şunu okumanı tavsiye ederim
www.eksisozluk.com

kuşak farkı
bağırıp çağıran bir çocuk
kadın dırdırı
kıskançlık krizleri
sürekli bir koşuşturma...

evlilige ve cocuga su anda bu gozle bakiyosun. kendi kendine yetiyosan, soyunu devam ettirmek gibi bi derdin yoksa, yeterli bencillik seviyesine ulasmissin demektir. su siralarda evlensen ve yukarida saydiklarinin biri bile gerceklesse, "hay akilsiz basim!" deme ihtimalin yuksek. ayrica, henuz dogmamis bir cocuk olarak, daha beni tanimadan, beni, "alışveriş merkezine gidince bağırıp çağıran ve zaptedilmesi gereken bir çocuk" diye tanimlayan bir babam olsun istemezdim dogrusu.

kendini de "yalnızken mutlu olan biri" olarak tanimliyorsun.

kendini "yalnızken mutsuz olan biri" olarak tanimlayacagin gun gelene kadar evlenme. oyle bir gun hic gelmeyebilir. ama gelebilir de...

ama bencil oldugunu goz onunde bulundurarak bir hatirlatma: istatistikler, evlilerin daha uzun yasadigini gosteriyor. bu senin icin bir anlam ifade ediyorsa tabii...

@ basond / sağolun.

@ soljenitsin / 5-6 sonra durum daha da kronik hale gelebilir bence, yani bu karar 32-33 ten sonrasına sarkarsa gerçekten problem büyüyecektir.

@ roket adam / beni düşündüren tek nokta bu. 60 yaşında iken bir gün "ya bir çocuğum olsaydı keşke" demek ürkütüyor bazen, ne yalan söyleyeyim...

@ ritsos / aynı düşüncedeyim. işte bir anti-tez çıkar mı / yanlış mı yapıyorum acaba diye sorma gereği hissettim.

@ gece kelebeği / sağolun ama cevabım hayır. Ama kesinlikle evlilik teklifi alan erkekler bunu olumlu yönde cevaplamaya meyilli olacaktır, şanslısınız.

@ rock n roll / Esasında gen havuzuna pozitif katkı yapacağımı düşünüyorum genel olarak. Kağıda atılan imza konusunda ise, yine bir çeşit bürokratik işlemin olması gerektiği kanaatindeyim.

@ osuruklu / çocuk sahibi olmak güzel bir şey aslında ama büyüyene kadar epey bir enerji götürüyor gibime geliyor. Doğrusu kendimi "baba" olarak göremiyorum. Daha komiği var, ortaokulda "at" yaptığımız; yani ağzına mendil geçirip üstüne oturduğumuz bir arkadaşımız vardı. Şimdi genel cerrah olmuş ve bir çocuğu var, facebook daki resimlerini görünce ciddi bir beyin sarsıntısı geçirdim.

@ izaleyisuyuu / harika bir yazıymış, teşekkür ederim.

@ compadrito / bildiğim kadarıyla bebekler şu şekilde dünyaya gelmiyor; www.youtube.com . Dolayısıyla olayı duygusallıktan uzak ele aldığımı düşünmeniz doğal, lakin ben daha gerçekçi ve somut yanlarını ortaya koymaya ve özellikle belli bir yaştan sonra oluşacak negatif etkilere odaklanarak yazdım. Algıda seçicilik gibi düşünebilirsiniz, zaten bir anlamda evlilik hakkındaki düşüncemin yansıması bu. Olumsuz tarafların belli bir noktadan sonra daha çok göze batması. Bencil olduğumu, ya da herkeste biraz olması gerektiğini düşündüğüm otonom bir bencillikten daha fazlasına sahip olduğumu pek kabul etmiyorum.

cinsiyeti yaymak kötülüklerin en affedilmezidir. içinde bulunduğun buhranı bir başka yaratığa bulaştırmaktan daha sadistik bir şey olabilir mi? evlenme, çocuk yapma ve sadece yaşa. tabii bence.

herkes zaten genlerine çok güveniyo da sorun o değil.şu dünyaya çocuk getirmeyin.yazık şu çocuklara ya valla çok acıyorum ya

@ ziggypop / Bir buhran içinde değilim bence; yalnızca toplumda dayatılan belli bir "evlenmek gerek artık" düşüncesinin, "yalnızlık konusunda herhangi bir sıkıntısı olmayan" birisi için de açıklanması gerektiğini düşündüm. Her fikre açığım ve zaten belli bir ikilemde olduğum için bu soruyu sordum. "Cinsiyeti yayma" konusunu pek anlayamadım ve kimseye bir kötülük yaptığımı sanmıyorum. En azından ekşi duyuru' yu okuyup evlenmekten soğuyacak birisi varsa bence bu onların kendi irade sorunudur.

@ rock n roll / Evlilik hakkındaki düşüncelerimden sonra "çocuk düşmanı" imişim gibi bir hava oluşması biraz tatsız oldu bence. Çocuğum olduğu zaman kırbaçlayacağımı falan düşünmüyorsunuz değil mi ? Bilakis çocukların, kendilerine ilgi ve şefkat gösterilen sağlıklı bir aile ortamında büyümesi gerektiğini ve çocuk eğitiminin çok ciddi sorumluluklar içeren bir görev olduğunu düşünüyorum. Tavşan gibi yavrulayıp çocuklarını umursamayan bir ebeveyn adayı olmaya en uzak kişiyim bu bağlamda.

// rock n roll' un mesajı üzerine edit: kendisini yanlış anlamışım. Kusura bakmasın. Cevapları ve cevaplarınız için teşekkür ederim.

bence gerekli değil. evli çiftlerin bikaç seneden sonra birbirini sevmediklerini düşünüyorum. birey olamamış, kendi iç huzurunu bulamamış insanlar zaten hayatlarında bir dönemeç olarak gördükleri evlilikte de bir süre sonra mutsuz oluyor. ama bir ilişkinin illa hüzün getireceğini de düşünmüyorum.

merhaba.
bence de gerekli değil.
21 yaşındayım büyüyünce sizin gibi olmak istiyorum.

Lakin şöyle bir anket var, belki alakalıdır.

sites.eksiduyuru.com

Gerekli değil. Mevcut düzeninizi muhafaza edin ve gidebildiği yere kadar gidin. Belki 10 yıl sonra çok daha farklı düşüneceksiniz, belki 10 yıl sonra gerçekten bir kadını/gerçek bir kadını seveceksiniz, huzuru onda bulacaksınız ve ömrünüzün sonunu onunla getirmek isteyeceksiniz. Yani belki kendiliğinizden o kadınla aynı evin içinde yaşam sürmeyi dileyeceksiniz. Olmayan şeyler değil bunlar. Çocuk/yaş farkı konusuna gelince; -Türkiye'de yaşadığınızı varsayarak- böyle bir hayata, bu şartlara gelmese daha iyi gibi sanki, bilemedim.

evlilik millet çenesini kapatsın, diye lazım olabilir de... sizin kadın ve erkek ilişkilerine dair pek menfi önyargılarınız olduğunu düşünüyorum. zannettiğim gibiyse, kendinizi haklı çıkaracak ilşkiler kurup, "kendini doğrulayan kehanet"lere mahkum olabilirsiniz...

4 TL Türkiye.

Sürdürmekte olduğun hayat standardı 2 liralıksa Avrupa, daha yüksekse Türkiye.

2 lira dediğin para bana optimum bi yaşam sağlıyorsa, 2 liraya avrupa derim.
2 lira dediğin para cücük kadarsa, 4 liraya türkiye derim.

4 lira türkiye
tatiller avrupada.

"Bülbülü altın kafese koymuşlar, ah vatanım demiş" sözündeki bülbül benim.

Elbette Avrupa. İnsana insan muamelesi yapılıyor mu, ona bakarım. Hayvandan farksızız ne yazık ki. Konu aslında çok uzun ama işte sükunetle yazınca bu kadar oluyor.

evropa

2 TL avrupa

ötv, benzin, bok püsür derken zaten yaşam standardı 4 tl'ye burada çok daha düşük oluyor. avrupa diyorum ben de.

tabiiki avrupa cunku burada bir araba zaten avrupanin 2 katina denk geliyor keza ev almak tatil yapmak vs. hayat burada pahali

4 lira türkiye. aynı paraya %50 daha az çalışacaksın bi kere. tabii diğer tüm iş koşulları eşitse.

yaş 20-28 arasıysa belki yurtdışı iş tecrübesi kazanmak adına 2-3 yıllığına avrupa.

2 tl avrupa.

Türkiye. iki ya da dört.

avrupa'nin cogu yerinde 2 liraya zaten turkiye'de 4-5 liraya zor yakalayacagin bir standartta yasarsin... ickin, eglencen, tatilin, sosyal guvenligin v.s.

10 lira türkiye. Tr'de yaşamak istemeyişimin en büyük sebebi insanların alım gücünün düşük olması zaten.

neresi huzurluysa. alaska bile olur. olursa.

anne ne yer ne içerse sütüne dolayısıyla bebeğe geçiyor. sigara içiminde bile sütte nikotin tespit etmişler. içmesin bence.

etkiler.

İçemiyoruz malesef:(

etkileyeceğini düşünüyorum. kaldı ki etkilemezse bile erkek olarak düşünüyorum içmezdim. birde ben odunum yani. kadınlar hayli hayli içmez. içmemeli de. gerek yok anladın mı? biraz sabretse iyi olacağı kanaatindeyim.

etkiler. anneye o miktar azcık bile gelse aynı orada bebeğe geçeceği için bebekte etkiler daha ağır olur.

şu bilgiler ışığında değerlendirilmesi;
- 3 aylık bebeğin karaciğer fonksiyonları yetişkinlerin yarısı kadardır.
- alkol aldığınızda, kandaki alkol oranı ile sütteki alkol oranı aynı olur.
- normal bir insanın sindirim sistemi günde 3 gr ethanol üretir.

1 kadeh (~100cc) şarap çocuğa herhangi bir zarar vermez. alacağı alkol miktarı 0.2 gr'ın altındadır ki 8-9 kiloluk bir bebeğin bile farkedeceği bir şey değil. emzirdikten hemen sonra içerek de çocuğa geçecek alkol miktarı azaltılabilir. hiç olmadı 1 öğün mama verirsiniz.

@screamshot
bilgiler bilimsel ama yorumlar bilimsel değil.

nesi bilimsel değil anlamadım. sütle geçecek alkol miktarının bebeğin sindirim sisteminde kendi ürettiği alkol miktarından daha az olacağını demek istemiştim.

mama kısmı yorum evet. alkolden etkileneceğini düşünüyorsanız 1 öğün mama verin bişey olmaz. süt birikir.

başka yorum ekleyeyim. biz günaşırı 1 tuborg gold içiyoruz annemizle birlikte. sütü kesinlikle artırıyor. bebeğim dünyanın tadı. annemiz mutlu oluyor üstüne. kesin faydaları, olası zararlarından çok daha fazla bence. aha yorum.

saygılarımla,

süte geçer diye biliyorum.çocuk sarhoş olur bi de :)ama gerçekten çok da gerekli bişey değil.içmesin

evet.

mükemmel derken neyin mükemmel yani?

kişiliğim. çok mükemmel biriyim.

Şöyle bir şey var ama? tr.wikipedia.org

belki de gerçekten öylesindir.ne diyim :)

en uyuz oldugum insan tipisin o yuzden asla mukkemmel olamıcaksın.
bana gore mukkemmel olmak herkesin düşüncelerine uygun olmak herkesin imrenerek bakması demek ki ben suan sana hiç de oyle bakmıyorum.
malesef hastalıklısın.

başak burcu musun?

ego kesen patlamış :)

kendine göre mükemmelsen kendini beğenmişlik adı altında da tartışılabilir bu durum yok başkaları diyorsa, mükemmel olabiliten söz konusu olabilir.

bence de mükemmelsin over'cığım.

overdose; 'bir narsisizm kumkuması' temalı eserlerini bekliyorum. :)


...
soruya da -hayır diye cevap veriyim modlar silmesin.

ya biri bi duyuru açıyo,kendini övüyo hemen kızıyosunuz,söyleniyosunuz,saldırıyosunuz.bu eğlencesine açılmış bi duyuru.ayrıca severimböyle insanları,komik,tatlı şahsına münhasır insanlar onlar.devam overdose :)

duyuruya ilk girdiğim günden beri aklıma kazınmış nicklerden biridir overdose, bence de mükemmel bir insansın. bir dokunayım da bana geçsin biraz mükemmellik :(

sen gene neyin overdose'undasin?

kisisel gorusum: mukemmel degilsin.

gerçekten mükemmelsen şayet(çevrene sormak lazım)hasta değilsin, ama önceki duyurularına baktım fal muska rüya tabirleriyle ilgili pek bi sık bişeyler sormuşun işin fallara falan kaldıysa pek mükemmel olmayabilirsin:) ayrıca sürekli bademciğin şişiyomuş hasta bi tipsin demekki ve bunlar gibi sorunlu olduğun bikaç şey daha... ozaman düşüncen hastalık olabilir.

evet, bu bir hastalıktır. aşağıdaki linkten alıntı:

''Narsisistik kişilik. Kişi aşırı derecede kendine odaklı yaşar. Kendisini mükemmelmiş gibi hisseder, eleştirilere karşı hassas ve tahammülsüzdür.''

www.hemensaglik.com
hastaligi-cesitleri

ve ayrıca ekşi sözlükteki ilgili başlık da epey bilgilendirici doğrusu. söz konusu başlık, narsisistik kişilik bozukluğu olarak açılmış.

geçmiş olsun.

belki de öylesin ve insanlar, öyle olmana tahammül edemediği için seni bir şekilde sınıflandırıyorlar. çünkü mükemmelin olamayacağını düşünüyorlar, çünkü onlar öyle değil, çünkü buna sahip değiller.

sen güzelsin, diğerleri berbat.

mükemmel olmadığını bilen insan, mükemelliğe daha yakındır.

ben şahidim gerçekten mükemmel birisin, eğer olmasaydın bi hastalık olarak adlandırılabilirdi şimdi sadece ''gerçekler'' diyebiliyorum.

Hem üzüldüm, hem kıskandım. Sonuçta mükemmelsin, bu kıskanılacak bir şey ama bir yandan da herkes ortalama. İşte, bu yüzden mükemmellik bir ceza ile geliyor. Keşke mükemmel olabilsem de, sizin gibi ulu bir kişiyle zaman harcama şerefini bulabilsem.

belki de bu aralar evren senin yanında değildir.biraz sabırlı ol elbet her şey düzelecektir.

"why do we fall bruce?"

kurşun döktür.

gider. gidiyor oradan biliyorum.

bu konuda stoacıların bi sözü var. sözü hatırlayamadım da olayı yazayım. tanrı sana uğursuzluk veriyor çünkü seni seviyor. senin güçlenmeni istiyor, ileride yaşayacağın zorluklara karşı seni güçlendiriyor.
böyle yazınca çok manasız absürd bir şey oldu ama idare et.

Altın, ateş ile; iyi kul da belâ ve musibet ile tecrübe edilir. (Hz. Ali)

bazen olur öyle.bazen de fazla şanslı olursun,şaşırırsın.sabırlı ol.herşey yoluna girmeye başlar,merak etme.

benimde uzun yıllar aynı şekildeydi, şimdi yavaş yavaş şifreleri çözmeye başladım. bakış açısını değiştirmekle alakalı bir şeymiş meğer.

karmaşa daima doğal düzene karşı koymanın sonucudur. dünyasal durumları kendimiz seçiyoruz.

ne yaparsanız yapın, seks, kahvaltı, işinizde çalışmak, plajda yürümek, kitap okumak.. yaptığınız her ne ise tüm varlığınızla yapın.

her olmayan iste bir hayir vardir. o senin ters gidiyor diye yorumladigin islerin, oyle gitmis olmakla, seni ne gibi tehlike ve belalardan korudugunu, kurtardigini, hic bir zaman bilemeyeceksin. haaa, bazen hayat ipuclari da veriyor bu konuda. ileride bir bakiyorsun, eger o is ters degil de "duz" gitmis olsaymis, muthis boka batmis olurmussun. bazen gorebiliyor ve ters gitmis oldugu icin derin bir "ohh" cekiyorsun.

ben de aynı dertten muzdaribim.nedenini ben de merak ediyorum.

çünkü arılar gerizekalı. valla bak. köyde geçirdiğim aylar sonunda ben bu neticeye vardım. gerizekalılar sineklikten geçip içeri girmek için dolanıyırlar dolanıyorlar bir delik arıyorlar. bizim pencere de biraz hatalı olduğu için buluyorlar girecek bir yer. neyse içeri giriyorlar, bu sefer dışarı çıkmak için uğraşıyorlar. geldikleri yerden geri dönmeyi de akıl edemiyorlar. sonra bu gerizekalılar pencereler kapatılınca havasız kalıyorlar, beyne oksijen gitmiyor. mal gibi tavanda daireler çizerek dönmeye başlıyorlar. dönerken tavana çarpıyorlar. 5-10 kez tavana çarptıktan sonra ölüyorlar. ayrıca bu arıları sineklik vasıtası ile öldürmeye kalktığınızda da zıplayarak ölüyorlar. çok ilginç değil mi? vuruluyo ve son hamlesi 1 metre öteye zıplamak oluyor. yalnız bahsettiğim bu arılar bal arısı değil yabani arı. söyleyeceklerim bu kadar.

arılarda son yıllarda bir gariplik var avrupa özellikle de amerikada toplu halde ölümler var. yavaş yavaş da dünya geneline yayılıyor bildiğim kadarıyla. bir de havalar bi anda düştü ondan olabilir.

yaşadığı yere göre değişir ama genel olarak evet,zor.benim için önemli değil evlilik,hatta bazen gereksiz geldiği de oluyor ama bizim insanımız için bunlar çok normal şeyler değiller.

bana çok saçma geliyor açıkçası evlenmeden aile kurmak. her şey kolay da bir imza atması mı zor geliyor? bir de evlilik sadece bir imzadan mı ibaret savunması da saçma bana göre.
he türkiye'de zor mu? belli yerlerde çok çok zor olabilirken bazı yerlerde daha rahat olunabilir. nerede olduğunuza bağlı biraz da.

bişey düşünmem.

umurumda olmaz, bu kadın arkadaşım olsa bile, arkadaşlığımız zerre bozulmaz. çok geniş bir insanımdır. muhafazakarlık bence ölmeli.

birlikte sonsuza kadar evlenmeden yaşamalarında bir problem yok ama çocuk ve onun geleceğini düşününce bir resmiyet gerekiyor bence. evlilik dışı doğan çocukların nüfus işlemleri falan nasıl oluyor bakmak lazım.

Yeterince etraflıca düşünmediklerine kanaat getirir ve doğacak çocuk adına üzülürüm. Eğer Türkiye'de yaşayacaksa hayatında sıkıntılarla karşılaşacak. Elbette insanlar evliliğe mecbur olmasa daha iyi olurdu ve fakat şu yazıdaki gibi sıkıntılarla karşılacaşacak küçücük masum bir çocuk.
www.hurriyet.com.tr

1-fatihteyse zor kadıköydeyse kolay
2- ne düşünelim kardeşim allah mesut etsin

saçma. zaten kültürümüze aykırı. ama onu geçtik diyelim.

evlilik olmadan bağlayıcılık olmaz ki. ayrıldınız kadın ne olacak? çocuk ne olacak? mal paylaşımı nasıl olacak? aileler ile olan ilişkiler nasıl olacak vs.devam eder böyle

gerizekalı korunmamış derler. yakında evlenir bunlar derler. ....'nın hayatı kaydı derler. derler de derler.

bana kalsa insanlar artık çocuk yapmasın dicem,ama durduramıyoruz yapıyolar :)evlenmeden çocuk meselesine gelince yapılabilir neden olmasın.normal karşılarım.

Cocuk yapmak normal olsa da bu durum cocuğun psikolojisini etkileyebilir zira bize normal gelse de toplumun büyük bir kesiminde evlenmeden cocuk yapmak ahlaksızlık olarak algılanır ve cocuk da ister istemez bunları duyar,çeşitli sözlere maruz kalır .Bu yüzden cok doğru bulmuyorum,ne gerek var cocuğun psikolojisini bozmaya.Cocuk yapacak kadar cok seviyorsam bir imza ativeririm, zor degil.

evet genel olarak zor.
bi şey düşünmem, evlenmek zorunda değiller. iki kadın, iki erkek de aile kurabilir, çocuk edinebilir. insanların kendi yaşamlarıyla ilgili karar vermeye hakları var, ayıplamak, kınamak kimseye düşmez.

benim başıma yanlışlıkla böyle bir şey gelse intihar ederim. ciddiyim. çevremde böyle birisini görsem nötr olurum. yani çevresinden baskı falan görüyorsa destek olmaya falan çalışırım belki.

yaşanılan kesime göre değişir ama genelde ''bana da verir bu'' denir. benim umrum da olmaz ''bana mı yaptılar sanki bana giren çıkan mı var ? '' derim.

evlenmek kolay fakat kina dugun seremonileri zor

ay savaşırım, çok heyecanlı. bi şeyler uğruna ölürüm belki. "şehit olacağını hissetmişti" diye haber yaparsınız arkamdan.

atlarım arabaya, kordona gider, çimlere yatar, olanları izlerim.

Otostopçunun Galaksi Rehberi'ni elime alırım ve okuyabildiğim kadarını okurum. Herhalde en zevkli okuyuşum olur.

önce beni alsınlar!

minicik çelimsiz bir şey gelse bile kaçarım. yarraaam adam yıldızlar arası seyahat yapıyor, sen mi engelleyecen ?

uzaylılar ile işbirliği yaparım.kurulacak yeni dünya düzeninde yerimi alırım.

once new york'a saldiracaklarindan oraya gelene kadar kacar bizimkiler

elime bir taş alır,peşlerinden koşarım :)

gökkubbede demirlemiş uzay gemilerine, yanımda arkadaşlarımla beraber bakarken "geldikleri gibi giderler" derim. eğer bir süre sonra cidden giderlerse büyük sükse yaparım ama o an gideceklerine dair umudum yoksa, kendilerine önce teesüf ederim. sonra independence day ve mars attack filmlerini izletir ve bak derim sonunuz böyle saçma, basit bir şeyle gelebilir. madara olursunuz galaksiye binin geminize gidin derim ve ağlarım gözlerim kupkuru, içime akıta akıta gözyaşlarımı. :PP abi iyi saçmaladım geceye doğru. saol ermanen ehehe

havlumu yanıma alırım.

kordonda yeterince oturdum, doctor'u aramaya başlarım artık.

olası zombi istilasına karşı: 401ak47.com

bu sitedeki bilgileri eğip büküp, uzaylılara göre uyarlarım. olduğu kadar artık. sonuçta onların da derisi var (lan yoksa?)

Büyük ihtimal saldırıdan sonra doğada saklanmamız gerekeceğinden çok acil Bear Grylls'i bulurum :)

uzaylılar her zaman amerikaya saldırır dostum

uzaylılara inanmadığım için rahatım.şu an yatarak telden yazıyorum.yatmaya devam. . .

başka bir gezegenden gelip de senin ülkene saldırabilecek güce, teknolojiye sahiplerse zaten yapacak pek bişe yoktur. balkona çıkıp izlemek en ideali.

ne konuda bir şeyler öğrenmek istersin? onu söyle, bildiğimizi diyelim kardeş :)

ihsan oktay anar'ın tüm kitapları.

ben de aynı başlıkta soru sormuştum.kendi duyurum sandım baktım değilmiş :)

Metin Aydoğan-Bitmeyen Oyun: Türkiye'yi Bekleyen Tehlikeler (memleket meselelerine alaka duyarsan bu yani...)

@cagdas donem kuramcisi
Hayata dair farklı bakış açısı kazandırabilecek her türlü kitaplar..

@rock n roll
yalnız değilsin ;)

sıkılmadan diyosan murat menteş derim. herkese de öneriyorum zaten. koşarak al ve oku bence.

otostopçunun galaksi rehberi

o zaman abi bir iki şey önerebilirim: ali şeriati'nin insanın dört zindanı, immanuel wallerstein'ın european universalism, jared diamond'ın tüfek mikrop ve çelik, dawkins'in kör saatçi kitapları, farklı konularda, bir iki şey verir belki. tübitak'ın sicim teorisiyle alakalı bir kitabı vardı, adını unuttum şimdi, o da iyiydi. hatta fizikle aran yoksa fiziği bile sevdirebilir, öyle iyiydi :)

Çok teşekkürler arkadaşlar hepsini araştırıyorum yazın lütfen..

iskender pala'nın kitapları genelde öğreticidir tarih, edebiyat, coğrafya içerir. birçok şey katabilirsin bu yazardan kendine.
sürükleyici dersen sherlock holmes serisi var kapılabilirsin serilerine.
khaled hosseini romanları can alıcıdır, duyguludur, düşündürür.
şifrelerle boğulayım kitap beni yorsun istiyorsan elbette dan brown'u öneririm. eğer istersen mesaj atarsınız bu yazarlara ait kitap isimlerini de yazabilirim can alıcılarını.
iyi akşamlar diliyorum.

glenn meade kitaplarıyla sahalara giriş yapabilirsin.

frank herbert - dune

cumartesi açık olur genelde.. en azından ben son 3-4 dugun ıcın aldıgım altınları haftasonu kuyumculardan aldım .. belkı benım denk geldıklerım fazla mesaı yapıyodur..

cumartesi açık

avmlerde pazar da açık.

meyve salatası üzerine çikolatalı sos ya da muhallebi.5 dk da olmaz ama kitchenette de yapıyorlar.cevizli elmalı.elmaları rendeyelip kavuruyosun cevizleri de parçalayıp üzerine atıyorsun asıl tadı toz tarcın veriyor.bu da bir secenek olabilir.

mozaik pasta tarifi vercektim,ama tarifini unuttum üzgünüm :)

Supangle
Malzemeler:
1 litre süt
1 su bardağı şeker
1 su bardağı un
1 yumurta
1 paket kakao
2 su bardağı su (soğuk)
1 kutu şokella (200 gr)
Yapılışı:
Bütün malzemeler karıştırılır.
Muhallebi kıvamına gelinceye kadar pişirilir.
Ateşten alınınca 1 paket kakao, 2 su bardağı soğuk su ve 1 kutu şokella eklenir.
İyice karışana kadar mikserle çırpılır.
Kaselere boşaltılır.
İsteğe göre süslenip buzdolabında iyice soğuduktan sonra servis edilir.

irmik varsa, bir litre süte, 12-13 yemek kaşığı toz şeker ve 7-8 yemek kaşığı irmik ekleyip kaynatana kadar karıştırın.

eğer isterseniz, altına biskuvi dizdiğiniz tepsiye ya da direkt olarak bir kaba dokerek sogutun.

1 paket petibore parçala (bir kenarda dursun)

başka yerde bunları çırp (şeker erisin)
3/2 paket margarini de erit.
1 paket kakao
1 yumurta
1 su bardağı toz şeker
1/4 bardak süt (koymaya bilirsin)

bu karışımı parçaladığın bisküvinin üstüne dök.
biraz karışsın, çok parçalama hamur gibi değil de aralarda bisküvi parçaları kalsın.

şu satılan uzun dikdörtgen kekler gibi şekle getir

at bunu streç film ile at dolaba

katılaşınca kesip sevis et, ohh mis....







karıştır.

puding

çünkü insan yalnız yaşayamaz.yalnızlık bazen iyi gelir insana ama herzaman olmaz.başka insanlarla kaynaşmak,konuşmak topluluk içinde bulunmak lazım.yoksa bi süre sonra kafayı yeriz :)

bilemiyorum ama beyni etkiliyor bir sekilde. cunku yalniz kalan insanlarda bir sure sonra psikolojik sikintilarin bas gosterdigi, sosyallesmenin yine bu tur rahatsizliklari azalttigi gosterilmis. mekanizmayi bilemiyorum ama.

Delirmemek için sosyalleşiyoruz cevabı geldi.

Peki toplum içinde takındığımız maskelerimiz midir bizi akıllı kılan?

Nedense sosyal hayatta herkes samimiyetsiz gelmeye başladı.

yanlış anladınız.asosyallik insan doğasına aykırı :)

nasıl mutluysan öyle yaşa..eleştirenleri siktir et...bir sosyallik tutkusu aldı başını gidiyor bunu diyenlerin de %80 i sulu bira içmeyi sosyalleşme sanan tipler.

zaten sosyal olmak kavramından soğutan da o..

bir şeyler üret..mesela sanatla uğraş ya da bilimle uğraş..bu yönde sarfettiğin çaba kendiliğinden sosyalleştirir ve entelektüelleştirir seni.

katılıyorum orası öyle. ben kitle fikrini almak için sordum.

insan kesinlikle sosyal bir varlık. bundan dolayı sosyalleşmeli ama sosyalleşmenin kalitesi kişinin kendisiyle kurduğu ilişkinin şekliyle de ilgili. ben etrafımda, hem aile hem arkadaş çevresi olsun, fazla sosyal insan göremiyorum. onların sosyalleşme dediği şey aslında toplumsallaşma ve muhtemelen seni sosyalleşme denilen şeyden soğutan da bu yanlış tanım ve bu tanım üzerinden yaşanan ilişkiler.

çok ciddi bir konuya değindiniz.

sosyalleşmenin toplumsallaşmadan farkı nedir?

osyalleşmek istemiyorsan şu an bize soru sormaman, bizim düşüncelerimize ihtiyaç duymaman gerek.
sosyalleşmek demek başka insanlarla iletişim kurmk demektir. başka insanlarla iletişim kurmazsan da delirirsin. delirip delirmemek de akıllı olmakla ilgili değil.
toplum olmadan da sosyallik olabilir.

goldentitan biraz çıtlatmış. ben de ekleyeyim bir şeyler. toplumsallık içtenliksizdir. gerçek anlamda iletişim kurmazlar da iletişim denilen şeyi insanın iletişim ihtiyacından ayrı şekilde kurarlar. kendi iç sesin düşünce dünyan ne kadar zenginse. ne kadar hayata ve yaşamaya inanma çabasındaysan o oranda senin gibi olanlarla canlı bir iletişim ve güzel dostluklar kurabilirsin. toplumsal olma ve sosyal olma arasındaki farkı görmek o kadar da zor olmasa gerek. bugün yığınla ihtiyaç için toplum içinde olmak şart ve bu da yığınla parlak canlı cümle kurmak demek. zamanla bu yapı bizi kuşatıyor ve gerçek iletişimden koparak leyleğin ömrü misali lak lak lak ile geçiyor hayatımız.

mümkün.

sandwichlerin icine koymayi deneyin haslanmislari, ton baligi, misir etc ile, yumurta oranini arttirirsiniz.

Yerken burnunu kapat. koku alamazsan tat da alamıyormuşsun.

bu olay tamamen beyinle alakalı.önce zihnine;yumurta beyazının faydalı oldugunu,görünümünde bir gariplik olmadıgını ve tadının gayet güzel oldugunu sürekli iletmen gerek.bunu yumurta önündeyken de yapabilrsin ya da yemeden öncede.ilk denemede başarılı olamaman doğal önemli olan bu sağlıkla ilgiliyse kendine bu konuda telkinlemen olacaktır.

küçük parçalara ayırıp çignemeden yut.

ne güzel protein kaynağıdır o yumurta beyazı, bir kabda haşladığın yumurtayı küçük küçük bölüp hafif z.yağı, tuz, karabiber, kırmızıbiber ya da köri ile karıştırırsan güzel olur bence, kaşık kaşık götürürsün:) ha bunlar da mümkün değilse burnunu kapatıp 1-2 hamlede götürmeye bak derim.

yumurtanın yerine geçebilecek başka bi besin yok mu?şart mı yumurta?bence tiksindiğiniz bişeyi yemeyin.ben tiksindiğim bişeyi hayatta yiyemem.

Yumurtayi cirpinca sarisi ile beyazi karisiyor, bunu rahat yiyebiliyor musun?

Iyi bir teflon tavaya cirpilmis yumurtayi dokup ince, yagsiz ve ek malzemesiz bir omlet yapabilirsin. Yumurtayi doktukten sonra karistirirsan scrambled eggs olur ki o da guzeldir.

sadece sarısını ye.

evet yumurtadan başka bişey alma, mecburiyetten yiye yiye alışırsın. beyin de zararlı ve iğrennilecek bir şey olmadığını öğrenir.

aileden ayrı eve çıkınca bütün yemeklere alıştım. evde naz yaptığımı farkettim.

yumurtayı yemeyenlerin çoğu kokusunu osuruka benzetenlerdir. kokusunu sev.

patates salatasına parça pinçik edip karıştır.üzerine hafif limon dök.hiç cıvık kalmasın daha rahat yemek için,iyi pişir.mutlaka karabiber ek üzerine biraz,o ağır kokusunu alır.

bişeylerle harmanlayarak yenebilir hale gelir herhalde,fasulye pilaki falan gibi.veya nası olur bilmiyorum ama çeşitli soslar eşliğinde böyle ekmeğin arasında falan yersen sanki o kokusu azalırmış gibi geldi birden ama bilemedim tabi:)mantıksız da olabilir.

çekirge yetiştirme

motosikletle uzun yola gitmek ülke gezmek, trombon çalmak, konser vermek.. gibin

fragman izlemek

resim yapıyorum.heykele de ilgim var.resim kursuna devam edip,ayrıca heykel kursuna da gidicem.

Film seyretme seyretiğim filmlerin konusunu yazma yürüyüş

hobi sayılır mı bilmem ama : uyumak.

ufak çaplı marangozluk, bitki yetiştirmek, evin orasını burasını boyamak.

Buyuculuk, seyyahlik...

Münazara

tanımadığım insanlarla kaynaşıp muhabbetin dibine vurmak,garip değil mi ,biliyorum

niyetlendim, akupunktur tedavisine girdim, fiziksel olarak bırakılabileceğini, yemek sonrasında ya da çay-kahve-alkol ile sigara isteğinin olmayabileceğini hissettim, ama kafada bitirmek denen şey doğruymuş, ilk defa 48 saat bırakabilmiştim, sonra aynen devam...

annem, babam birakti, 15 inden beri icerken 45 te filan biraktilar.

kafanda bitiyo olay. kurslar efendim sunlar bunlar biraz isin pazarlamasi.

ben birakicam diyip kafanda bitirip, iradeli biriysen birakiyosun, bagimlilik olayi yok, psikolojik.

bir tanıdık bıraktı hem de tek seansta. ilgilenirsen dm at anlatayım reklam olmasın şimdi.

Babam sigara tabakası kullanarak bıraktı. Onun sayesinde azalttı. Sonra bigün de komple bıraktı. Onun haricinde devletin sigara bırakma merkezine gidip bırakan bir tanıdığım var. İlaç veriyorlarmış zerre istemiyormuş canın. Ücretsiz üstelik. Denemekte fayda var.

yahu geçende 2 gün hiç içmedim 3. gün iş yerinde kafam bi bozulunca yarım paket gitti 2 günü kapatmış oldum böylece ama sigara içmemek temizlik yani bırakmak istiyorum ama gerçek olmuyor.

sigara hiç içmedim.nefret ederim.sigara içenlerden de hep kaçtım.çünkü bi kere sağlık kısmını geç pis bişey.yani sigara içenlere hayret ediyorum.o koku üstlerine sindiğinde,ağızları sigara koktuğunda nasıl rahat ediyolar.yani bi insan koktuğunu bile bile nasıl rahat gezer.diğeri kusura bakmasınlar ama,ne kendi hayatlarına,ne de başkalarının hayatına saygıları var.içinde binbir türlü kimyasal olan,hatta fare zehiri bile olan bişeyi sen içiyosun.başkalarına da o dumanı veriyosun.buna hakkın yok.siz de denemişsiniz bence inat edin ve bırakın.içmeyin şu pis şeyi.bu kararınıza sonuna kadar katılıyorum.

12 yıl severek, canla başla içtim. 2010'da tuvalete gitmeye zamanımın olmadığı bir işte çalıştım, sigara azaldı kendiliğinden. 2011'de kimsenin sigara içmediği başka bir işe girdim. çay-kahve molası yasaktı. zamanım olmadı, daha da azaldı.

sonra geçen kasım'da bir akşam o kadar çok içtim ki ertesi sabah midem bulandı kokusundan. o hafta her gün kendimi tuttum içmedim. nikotin bandı, sakızı, hedesi kullanmadım. başım tuttu, uykum geldi, dikkatim dağıldı. ayıltsın diye elma yedim habire. işe yarıyor.

hala içmiyorum. evde de içeride içilmiyor, insanın aklına gelmiyor o zaman. yani aslında bırakırken sorun etrafında her yerinde sigaraya dair nesneler olması. onlardan kurtul derim önce. "yae tütsü yakarım" diye kendini kandırıp çakmak bulundurma mesela. dışarıda otururken arkadaşın bir tane yakınca ayna gibi sen de sigaraya davranma. en önemlisi de bıraktıktan sonra her akşam kendini tebrik et, becerebiliyorsan sırtına vur ama bırakalı kaç gün olduğunu sayma. şafak sayar gibi dayanılmaz hale getirme, akışına bırak.

naçizane tavsiyelerimdir.

Ben bıraktım, iki yıldır içmiyorum biraz felsefi oldu ama anlatayım;
Kokusundan ve tadından çok sıkılmaya başlamıştım, günce 1 ya da 2 sigaradan zevk alabiliyordum, kalanı hamallık külfetti benim için bunun dışında çalıştığım yerde sigara içebilmek için 10 - 15 dk mı feda etmek zorundaydım.
Çok erken kalkar kalkmaz sigara içmeyi kestim,
Çok geç içmeyi kestim,
zevk aldığım zamanların dışında içmemeye çalıştım,
Allen Carr' ın kitabını okudum (bitiremedim ama)açıkçası Nefret etmeye çalıştım genelde.
Daha sonra bir arkadaşımla birbirimizi gaza getirip bıraktık. Arkadaşım o gün hemen bıraktı ben de hazır değilim hemen bırakamam dedim ve 2 gün sonra bıraktım.
Başlarda zorlandım beynim uyuşuyordu sanki, bol su içtim, kafamı dağıtmak için işler aradım.
Kahve ve çay isteğimi arttırır diye pek yanaşmadım uzak durdum ama sonradan çay beni bayağı rahatlattı, isteğimi kırdı, sigarasızlığın verdiği uyuşukluğu kırdı.
ilk hafta sonra 3 ay bayağı zorlandım 10 ya da 12 kg aldım bu süreçte ama sigara içmenin zararı olman gereken kilodan 40 kg olmaya denkmiş.
Sonuçta bıraktım arada o arkadaşımla ıslak sigara veya cafe creme tüttürüyoruz.

su haberi okuman da ise yarar:

www.hurriyet.com.tr

@vortex ayna örneği çok doğru vallahi.

aslında beni bırakmaya teşvik eden en önemli unsurlardan biride zayıflık meselesi bildiğin kilo alamıyorum abi araştırdım beya sigara bazal metabolizmayı hızlandırıyormuş falan.biraz kilo yaparım hem dedim hem kurtulurum temelli bu sefer yaparım inşallah.

herkese teşekkürler ayrıca, insan böyle yapabilmiş insanları görünce daha başka gaza geliyor.

Geçen sene rahatsızlandım, boğazım falan şişmişti. 2 gün istediğim halde sigaraya elimi bile süremedim. 3 günün sonunda iyileştiğimde "ulan ben 2 gündür içmiyorum, öyle pek de canım istemiyor" deyip içmedim sigarayı. Evdeki paket de duruyordu üstelik. Tam 8 ay, arada alıp oynamak, içine çekmeden takılmak dışında sigarayla münasebetim olmadı. İlk başlarda çay içerken bir belli ediyordu kendini ama sonra o da yokoldu.

8 ay sonra stresli bir iş yaşamından dolayı başladım. Hayatımda yaptığım en büyük salaklık da tekrar sigaraya başlamaktır. Çünkü içmeyince anlıyorsun ki, sigara tamamen psikolojik bir durum. Alışkanlıklarla falan alakalı. Onları es geçince zaten canın da pek istemiyor.

Şimdi tütün içiyorum, bu yüzden sigara içmiyorum pek ama bunu da bırakmak lazım tabii.

Bırakmakta çok zorlanıyorsan, önce ince ve paketin yanında yazan değerleri düşük bir sigara içmeye başla. İnce sigaraları bir hafta içtikten sonra normal sigara içemez hale geliyor insan. Sonra bunları da yarısında söndürmeye başla. Bende işe yaradı, hala günde 5-6 tane ince sigara içiyorum ama kalın sigaraların kokusuna bile dayanamaz hale geldim.

ben önceden 5-6 sigara içerdim günlük şimdi parliament aldım dedim böyle içerim günde 2 tane hani kesmesi açısından ama olmuyor insan elinde oldukça içiyor nikotin oranı hikaye bence.

diğer yorumları okuma fırsatım olmadan kendi bırakma hikayemi yazayım sana. Öncelikle bu işi azaltarak yapabileni hiç görmedim. Ben 8 yıl boyunca günde mubalasız yazıyorum üç paket içen biriydim. Sonra ben bunu bırakıyorum dedim, Bırakıyorum bir seferde içmekten vazgeçmeye karar vererek bıraktım. Önemli olan içmeyi gerçekten bırakmayı istemek, yoksa mümkün değil. Hem sigara içmeyi sevip, hem keyif alarak içerken azaltarak dahi olsa bırakamazmış gibi geliyor bana.

@nisansayısı aynen hocu azaltılarak hiç bırakılmıyor bakalım dünden beri hiç içmedim mesela pazartesi'ye kadar giderse böyle ebedi gider kendime bol şans :)

Bir kısa film çekmek bir yerlerden ödül almak istiyordum, çabaladım oldu.

istediğim alan için 3. sınıfta üniversite bıraktım. sınava çalışmadım ama oldu. millet bir baltaya sap olamamış gözüyle bakıyordu, çok moral bozucuydu ama yılmadım. sayılır mı?

zamanında 23 nisan şiirlerini hep ben okurdum, bunalmıştım, bunaltılmıştım, bulanıklaşıyordum da üstelik git gide. sonra napim napim dedim: derslere alaka göstermemeye başladım birazda az notlu sınav kağıtları verdim sonra bi daha şiir okutmadılar.

@army14 sayılmaz mı? 3 yıldan sonra özellikle cesaret işi. ben de yapmak isteyip cesaret edemeyenlerdenim. bravo cidden

başarıdan sayılırsa eğer hiç yardım almadan 80 kilodan 50 kgya düştüm.birde matematiği hiç yapamazken birden rekor bi puanla sınıfı geçtim :)

sevdiğim adamı elde ettim :)

istemekten değil de mezun olmam için istatistiği geçmem gerekiyordu 4-5 kere almıştım.korkutuyordu. son artık dedim 100 aldım geçtim helelleleley :)

derslerinize engel olmaz.hatta derslerinizde daha başarılı olursunuz.bu arada ben de bi ara resim kursuna gittim.çok zevkli,devam etmeyi düşünüyorum.karşınızda biri poz versin,onu çizin.herhangi bir nesnenin resmini yapabilirsiniz.bi de biöykü okuyun.o öyküden mesela bi kompozisyon yapın.yani o öyküden aklınızda kalan bi sahnenin resmini yapın.biz kursta bunları yapıyoduk.bol bol çalışın.

benim bir de anlamadigim ögretmenin annesi mi kapidaymis? o da baya ilginc yani, anaokulunu degistirebilirsiniz bu nedenden ötürü.

orda bir yanlış anlaşılma olmuş. oğlumun annesi :) yanii eşim....zaten sürekli kapıda bekliyor..bir yere ayrılamıyor..

yaa simdi ben cok genel bi cevap verip kaccam, cocugum yok, evli de degilim, bana kolay söylemek.

ama cocugu simartmayin :)

ceza vermek de bilemedim pek.

yani aslinda simdi geldi aklima da genelde cocuklar anne babalariyla olunca simarik baskalariyla olunca daha uslu olurlar, varsa öyle yaninda uslu durdugu biri o konussun.

hee bu arada benim dediklerimden yola cikip biseyler yaparda cocugunuz psikopat olursa "amaaan amaaaan serabetan yapti" demeyin...

Ben bu durumun hayat tarzınız ya da çocuğunuzun şartları nedeniyle geliştiğini sanmıyorum. Teyzem de hayatı boyunca çalışmış olmasına rağmen, çocuk sahibi olunca işini bıraktı. Kızı 3 yaşında ve bugüne kadar tüm zamanlarını beraber geçirdiler. Sonra tekrar çalışmaya karar verdi hatta güzel bir teklif aldığı için çok ani oldu. Ne çocuğun ne kendisinin alışma vs şansı olmadı. Apar topar bir kreşe yazdırıldı çocuk ve bir kere bile anne diye ağlamamış. Akşam annesini görünce çok seviniyor ama okulda zorluk yaşamıyor.
Yani bu çocuğunuzun karakteriyle ilgili bir şey bence, sizin herhangi bir yanlışınızla değil. Okulda kendini güvende hissetmiyor olabilir. Normalde ev dışındaki yabancı ortamlarda tavrı nasıl? Rahat davranabiliyor mu? Sadece kendi evinde ve sizin yanınızdayken mi en rahat şekilde yaşayabiliyor? Yabancılardan korkuyor mu? Eğer öyleyse güvende olduğunu hissettirmek gerek sanırım.

ebeveyn değilim ama lütfen çocuğunuza ceza vermeyin.
anlatın kötü bir şey yaptığını, anlamazsa bir daha anlatın.
ceza vermeyin, küçüklüğü hep ceza yemekle geçen çocuklar birer psikopat birer şerefsiz oluyor büyüyünce.

he ama şöyle bir şey de var belki de çocuğunuz haklı. belki öğretmen kızdırmıştır, belki vurmuştur vs.

çocuk psikiyatristine götürdünüz mü?

yöneticilik pozisyonundan istifa edecek kadar fedakar


isin (anneligin) dozunu kacirmis olabilir. elinde mama kabiyla "hadi annecim, bi lokma daha, lutfen" filan diyerek oglunuzun arkasindan kosturdugu oluyo mu?

hal boyleyse, oglunuzu bagimli kisilik haline getirmis ya da getirmek uzeredir. cocuk psikologundan ya da psikiyatrindan profesyonel yardim almalisiniz. esiniz de, yaptiginin, oglunuza fayda degil zarar verdigini anlamali. (annelikte olcuyu kacirdiysa varsayimiyla yaziyorum. kacirmistir demiyorum).

bence bir çocuk psikologuna kesinlikle danışın.
benim annemin bir arkadaşının kızı (o zaman 6 yaşlarındaydı) okula başladığında çok sorun yaşamıştı.
sonradan alışıyorlar genelde. geçici bir durum bu.
birisi şımartmayın demiş. katılıyorum. her çocuğun karakteri farklı olsa da anne babanın sürekli yanında olamayacağını öğrenmeli.

Öncelikle belirteyim, anneyim. Biri 2,5 biri 7 yaşında iki kızım var. Küçük henüz anaokuluna başlamadı anneanne ve teyzesiyle beraber takılıyorlar gün içinde akşam gidip alıyorum. Büyük kızım da aynı şekilde 3 yaşına kadar anneanne ve teyze ile beraberdi okula başlayana kadar. Dolayısıyla sabah kalkma saatleri hep benim iş saatlerim oldu. Bu konuda zorluk çekmediler. Sabah ayrılmaları da çok sorunlu olmadı çünkü annem ve ablam benden bile daha özenli bakarlar evlatlarına sağolsunlar.
Sizin yavrunuzun durumunda çocuk hem sabah erken kalkmaya alışmak zorunda hem de tanımadığı insanlara emanet edildiği için kendini güvende görmüyor. Naçizane önerim:
* Geçişi aşamalı olarak yapın, çocuk bir anda pek çok değişiklikle karşılaşmış.
* Önce gündüzlü bir bakıcı bulun.
* Çocuğunuzu yarım günlük bir programa yazdırın.
* Daha sonra çocuğunuz anaokuluna alıştıktan sonra (en az 6 aylık süre verin) tam güne geçin.
* Çocuğunuza elbette yapmış olduğu şeyin yanlış olduğunu anlatacaksınız. Ve elbette bunu kızgın bir ses tonuyla değil yumuşak bir şekilde anlatacaksınız. Çocuk sadece güvensiz bir ortamda kendini -aklınca- korumaya çalışıyor.
* Bu geçiş aşamasında bir çocuk psikoloğu elbette yardımcı olacaktır. Anaokulunda yok mu öyle biri?

konunun uzmanı geldi:) ben okul öncesi öğretmeniyim, her dönem çıkar böyle birkaç öğrenci, öncelikle fazla panik yapmışsınız, sorunu gözünüz de çok büyütmeyin.

ayrılık kaygısınız tüm çocuklar yaşar fakat aşırı bağlanmış çocuklar ayrılık kaygısını daha yüksek yaşıyor. çocuğun yanında da panik yapmayın, bunun normal birşey olduğunıu anlatın, başka çocuklardan örnek verin. öğretmeninin uyguladığı yöntemi bilmiyorum ama anne birkaç gün sınıfta kalabilir çocuk alışana kadar ya da sonraki birkaç gün çocukla anlaşma yapıp günün belli bir saati sınıfta kalması sağlanabilir, ama tabiki verilen sözlere sadık kalınmalı. çocuk öğretmene zarar verdiyse büyük ihtimalle zorlamışsınızdır, onunda katıldığı kararlar verin. yeterki kararlı olun birkaç hafta içinde sorun çözülecektir. veliler için hazırladığımız bir yazı vardı bulursam eklicem.

buldum.

Anaokuluna Alışma Sürecinde Küçük İpuçları

Artık bebeğim büyüdü diyebilirsiniz. Gün içerisinde birkaç saat sizden ayrı kalmayı başarabilecek, sizden başkasına güven duyabilecek ve kendi ihtiyaçlarını kendisi karşılayabilecek becerileri gösterebilme zamanı geldi.



İlk anaokuluna başlama süreci yaklaşık 3 yaş civarıdır. Bu yaş öncesinde çocuğunuz duygusal olarak size bağlı bir dönemdedir. Sizden ayrılmak istemez, ayrıldığı zaman kaygılanabilir , ağlar. Bu duygusal gelişimi için normal bir süreçtir. 3 yaş sonrasında sosyal gelişiminin sağlanması ve bazı becerilerin kazanılması için anaokulu eğitiminin belli sürelerle başlaması sağlıklı bir gelişim için önemlidir.

Anaokuluna başlama süreci bazı çocuklarda hızlıca tamamlanırken bazı çocuklar çok zorlanabiliyor. Kaygılar artabiliyor, uzun ağlama krizleri yaşanabiliyor. Duygusal gelişimin zarar görmemesi için hem ailenin hem de okulun dikkatli olması önemlidir.

Bu dönemin sağlıklı tamamlanması için ilk isteğimiz annenin de bu ayrılma sürecine duygusal olarak hazır olmasıdır. Başarısız sonuçlanan uyum süreçlerinin çoğunda annenin henüz bu ayrılığa hazır olmamasını gözlemliyoruz. Anne veya baba nasıl davranması gerektiğini bilirse çocuğun duygusal gereksinimleri daha fazla karşılanacak , duyduğu endişe ve korkular azalacaktır.


İlk günle beraber yapmanız gerekenler…


Çocuğunuzun ve sizin stresli olmadığı bir dönemi seçmelisiniz: Okula başladığı dönemde çocuk duygusal olarak rahat olmalıdır. Aksi halde yaşanan stres çocuğun okul ile ilgili algısına yansıyacak ve öğretmeni ile kuracağı iletişime zarar verecektir. Annenin gergin ve stresli olmaması da bu dönemde gerekli sabrı ve anlayışı göstermesi bakımından önemlidir.

Çocuğunuzun hastalık döneminde olmamasına dikkat etmelisiniz: Hastalık dönemlerinde çocuklar huysuzlanır. Anneden ayrılmak istemez. Bu nedenle daha huzurlu olduğu dönemlerde okula başlamaya özen göstermelisiniz.

İlk gün çoğunlukla çocuğunuzun yanında olun: Birçok anne ilk gün görevi öğretmene bırakmaya çalışır. Bu çocukta kaygıyı başlatabilir. Sizden ayrılması için acele etmemelisiniz. Sizin olduğunuz, kendisini güvende hissettiği zamanlarda yanında olarak hem ortama hem de öğretmenine ısınması için ona yardımcı olun.

Oyun oynasın ve keyifli zaman geçirsin : İlk gün kontrolü ona bırakın. Yapmak istediklerini yapsın ve tüm merakını gidersin. Öğretmeninin onun istediklerini yapıyor olması onu mutlu edecek yıl boyunca devam etmesi gereken güven ve sevginin temelleri ilk gün atımlı olacaktır .

İlk gün fiziksel gereksinimlerini siz karşılayın: Tuvalet ve yemek vb gibi gereksinimlerini ilk günlerde öğretmenine yaptırmak istemeyebilir. Bu onun için özel ve alışkın olmadığı bir durumdur. Eğer öğretmenin gereksinimlerini karşılamasına izin veriyorsa devam edebilirsiniz. İstemiyorsa zorlamayın.

İlk gün okulda yemek yemesini ve uyumasını beklemeyin: Birçok anne ilk gün diğer çocuklarla beraber hareket etmesini ve onlarla birlikte masada oturup yemek yemesini bekleyebiliyor. Bu çocuğu zorlayan bir durum haline gelebilir, okulu yemek yenen ve uyku uyunan bir yer olarak algılamasına zemin hazırlayabilir. Eğer diğer çocukları gördüğünde kendisi masaya oturmayı tercih ediyor ve bu durumdan keyif alıyorsa izin verebilirsiniz.

İlk günü süre olarak uzun tutmayın: İlk gün okuldan keyifli ayrılması önemlidir. Uzun süre okulda kalması sıkılmasına neden olabilir. Bu nedenle keyifli geçen birkaç saat ilk gün için yeterli olacaktır.

Öğretmenin sıcak ve güven veren iletişimi önemlidir: İlk günkü karşılaşmada öğretmenin yaklaşımı okula olan olumlu algısı için çok önemlidir. Bu nedenle öğretmenin yaklaşımlarını çok iyi gözlemleyin. Eve gittiğinizde öğretmenin ismini ve okulda geçirdikleri keyifli vakitleri ona hatırlatın. Bu; okul ile ev arasında bağ kurmasını sağlayacak ve öğretmenine daha hızlı alışmasına zemin oluşturacaktır.

Öğretmenine alıştığını hissettiğinizde yavaş yavaş uzaklaşın: Bu alışma süresi her çocukta farklıdır . Bazı çocuklar ikinci günde sizden uzaklaşmayı başarabiliyorken bazı çocukta daha uzun sürebiliyor. 2-3 veya 4. gün aynı ortamda olmaya devam etseniz de o öğretmeni ile oynarken siz biraz uzakta durup başka şeylerle ilgilenebilirsiniz. Göz iletişiminizi onunla asla koparmamalı ve gereksinim duyduğunda ilginizi devam ettirmelisiniz.

Başlangıç için arkadaşlarına değil öğretmenine alışması önemlidir: Birçok anne ilk günlerde çocuğunun diğer çocuklarla birlikte oynamasını ve onlara alışmasını ister. Bu yanlış bir düşüncedir. Öncelikli olan bir yetişkine güven duymasıdır. Çünkü ilerleyen dönemlerde bir sorun yaşadığında sığınacağı kişi siz değil öğretmeni olacak. Bu nedenle ilk sıcak iletişim öğretmeni ile kurulmalıdır. Öğretmeni, uyum süreci tamamlandıktan sonra diğer çocuklarla tanışması ve kaynaşması için ona yardımcı olacaktır.

Aşamalı uzaklaşma süreçlerine başlayabilirsiniz: Bu sürece geçmeniz için çocuğunuzun duygusal olarak hazır olduğunu gözlemlemelisiniz. Öğretmenine güven duygusu oluştuğunda ve oyun oynarken siz uzaklaştığınızda hemen sizi aramıyor, ağlamıyor ve kaygılanmıyorsa başka bir odada kalabilirsiniz. Bu sürece hazır olma süresi her çocukta farklıdır unutmayın!

Evde öğretmeni, arkadaşları ve okulla ilgili sohbetler edin: Bu sohbetler okul algısının güçlenmesini ve hayatında okulun bir rutin haline gelmesini sağlayacaktır. Sohbetlerden keyif aldığını hissettiğiniz sürece devam edebilirsiniz. Hoşlanmıyorsa bırakın. Okul ve ev arasındaki bağı kuvvetlendirmek için eğer kabul ediyorsa evden birkaç eşya , oyuncak götürebilirsiniz. Bu kendisini iyi hissetmesini sağlayabilir.

Ayrılma süreci: Bu aşamaya gelme ve duygusal olarak hazır olma süresi her çocuk için farklıdır. Çocuğunuz öğretmeni ile yeterli iletişimi kurabilmişse, ona güven duyup fiziksel ihtiyaçlarını gidermesine izin veriyorsa, sizin aşamalı olarak uzaklaşma ve ortadan kaybolma süreçlerinizde sizi aramıyorsa siz olmadan okulda kalma aşamasına geçebilirsiniz. Bu süreyi başlangıçta kısa tutmalısınız , zamanla bu süreyi duygu ve davranışlarına göre uzatabilirsiniz.

Uyum süreci tamamlandıktan sonra servis, yemek ve uyku aşamalarına geçmelisiniz : İlk günlerde servise binmek çocukta kaygıyı arttırabilir. Her aşamaya geçişte çocuğun duygusal olarak hazır olması önceliklidir. Kabul etmiyorsa asla zorlanmamalıdır. Ev ve okul birlikte hareket ederek ikna çabalarına sevgi ve güven duygusunu zedelemeden devam etmelidir.

Okula uyum sürecinde çocuğunuzda bazı duygusal ve davranışsal değişimler gözleyebilirsiniz : Bu süreçte çocuğun bazı kaygılar yaşaması normaldir . Bu kaygılara bağlı olarak evde sizden ayrılmak istememe, huzursuzluk, iştah ve uyku düzeninde bozulma, sık ağlama görülebilir. Bu dönemde çocuğunuza karşı sabırlı ve anlayışlı olmalısınız. Gerektiğinde okulla iletişim halinde olmalı ve birlikte hareket edebilmelisiniz.
Sağlıklı ve mutlu çocuklar yetiştirmeniz dileği ile..

tiksinti geliyor özenti modellerden iletişimde bulunmamak makul ve baki bi seçenektir.

kısa vadede bizim memleketimizin de elinde otomatik tüfekle okul, sinema basan veya kendi kurallarını, doğru yanlış anlayışını koymuş sofistike seri katilleri olacak mı acaba.

en doğrusunu yapıyorsunuz.ben de öyleyim.

aynı sorundan hem de fazlasıyla muzdaribim. sürekli sinirleniyorum. insan içine çıkmaktan kaçınmadan başka çözümü olduğunu düşünmüyorum. ha, bir tane daha olabilir; sokağa çıkarken kulaklarını tikayıp, gözlerini kapatıp, ağzına bant çekip üç maymuna dönersen de çözümo labilir belki.

puzzle yap ya da team fortress falan oyna.

ufak tefek derken kendinde olan değişimlerden mi bahsediyorsun?

aynen ben de varolan durum.yapacak bişey yok :)

31

işsizliktendir o, uğraşıcak bi şeyler bul

ben artık anı yaşıyorum.geleceği fazla düşünme.gelecek için birşey yapamazsın.bugün işini iyi yap,iyi eğlen gelecekte zaten bugünden işlerini hallettiğin için sorunun kalmayacak.en fazla yarını düşün.önemli bazı işler için bir hafta sonrasını düşünebilirsin.

yani çok bağlanmamak lazım böyle kısa ömürlü hayvanlar bunlar neticede.

belki geçici bi durumdur.sonuçta veterinere de götürmüşsünüz.çok ciddi bi durumu olsa söylerdi size.biraz bekleyin.korkmayın.elma dilimi,kıvırcık,marul,maydanoz,havuç falan verin.benim muhabbet kuşum bunları çok seviyodu.hem vitamin almış olur.suyunu hergün değiştirin.veterinerin dediği gibi vitaminini verin.kafesi hep temizolsun,mama kabı herşeyi.kafesin yerini değiştirmeyin.benden size tavsiye :)

çok şirinmiş.bişeyi yok bunun.biraz halsiz gibi sadece.belki sıcaktan bunalmıştır.belki sadece gözünde sorun vardır.gerçekten çok tatlı ya :)

Ben felaket tellalığı yapmayayım ama bir muhabbet kuşum vardı 7 yıldır benimleydi. Hasta oldu mikrop kaptı gözü. Neler neler sürdüm veterinere götürdüm. İlaçlar kullandım. Biraz iyileşti sonra gözü kapandı halsizleşti. Neyse yazamıcam üzülüyorum çok, kaybettim onu. Şimdi sizinkini görünce içim parçalandı. İyi görünmüyor. Başka bir veterinere daha götürün. Işıkları kısın mutlaka gözleri dinlensin. Mutlaka suyuna karıştırılacak vitaminler kullanın. Hatta direkt ağzına damlatın. Umarım iyileşir. Geçmiş olsun.

@ok by, evet, çok korkuyorum. bununla birlikte şimdi biraz biraz hareketlendi. yemeğini yedi, bol vitaminli suyunu içti uyumaya calsııyor. korktugum bır dıger konu ıse gozunu acmaya calısmasıydı, ayağıyla veya etrafa gozunu surterek açmaya calısıyordu. iyice kör etmesinden korkuyorum. bu nedenle sabaha kadar nobet bekleyecegım gıbı gozukuyor

olmazsa olmazlarımdandır seninkinden farklı biraz ama olsun.

bende 7 ve 11 sayılarına karşı nedenini bilmediğim bir sempati var.

umrumda olmaz.

(bkz: obsesif kompülsif bozukluk) milyonlarca var, yalnız değilsin :)

bende de aynısından vardı.tek sayılardan acayip rahatsız oluyordum.herşey çift sayı olmalıydı.televizyonu kapatırken mutlaka çift sayılı bi kanalda kapatırdım.kitap okumaya ara verdiğimde sayfa sayısı çift olduğunda bırakırdım.sınavlarda aldığım puan mutlaka çift sayı olmalıydı.ama şuanda öyle bi sıkıntım yok.bazen hafif hafif yine böyle hissediyorum ama çok değil.yani eskisi gibi şiddetli değil.psikiyatriste gidin.

Beni oyle cok rahatsız eden bir durum degil henüz o yüzden tedavilik bisey olsun sanmıyorum. Seviyorum çift sayıları bana daha sıcak geliyor. Aslında kendimce soyle birde tespitim var ama ne kadar bu ikisi uyuşuyor bilmiyorum. Ben tek basima da bisey yapamam daha dogrusu yapmayı sevmem. Tek basima dışarı çıkmam. Tek basima alışveriş yapmam filan. Tek olmayı sevmiyorum ve de fena korkarım. Hani kendimce ulan bu sayıda tek zaten salla gibi mı düşünüyorum kestiremedim.

hayatını etkilemiyorsa tedaviye gerek yok zaten. ama bir gün evinde her şeyi çift sayılara göre organize ettiğini, tek olan şeylerin seni öfkelendirip huzursuz ettiğini fark edersen tedavi zamanı gelmiş demektir.

çift sayıların beni basitleştirdiğini düşünüyorum.

5'in katları. düz hesap olsun diye. sanki öyle olmazsa olmayacakmış gibi. mesela alışveriş yapıyorum 17.80 tuttu. 20'ye vurdururum onu. bütüne tamamlarım. ödemeyi gerekirse bozukluklarla yaparım :D

herkesin eşit olması önemli.ama eşitlik yok maalesef.

her insanın her insan hakkında farklı fikirleri olması normaldir. ancak "bence" her insanın sahip olacağı haklar/alacağı eğitim/barınma/gıda/güvenlik vs hizmetleri bu farklılıktan bagımsız olmalıdır.

yani adam farklı da olsa bu yonlerden eşit olmalıdır. gunumuz modern devletleri bunlardan sadece hukuk konusunda eşitliği verdiğini iddia etmekte..

tabii ki değil.

eşitmiyiz : değiliz.
hepimizin eşit olması önemli bir şeymi : bence tek gerçek.

O beyannamenin ilk maddeleri hayatta inandığım temel değerleri kapsıyor. Ben de zaman zaman aslında sıkça belli grupları genelleyen konuşmalar yaparım. Ama, yeryüzündeki tüm insanların insan onuruna sahip olma bakımından ve temel haklara sahip olma hakkı bakımından eşitliği tartışılmaz bir ilke, benim için de her türlü görüşü teraziye vurduğum en önemli ölçüttür.

imex i gece kullanın.sivilce ilaçlarının gece kullanılması gerekliymiş.çünkü gündüz kullanılırsa ciltte leke yapıyormuş.bir de yanlış hatırlamıyorsam eğer cilt geceleri sebum diye bi maddeyi çok salgılıyormuş.o yüzden tüm sivilce ilaçları gece kullanılırmış.ben bunları tesadüfen bi eczacı söylerken duymuştum.

güneşe çıkarken ilaç sürmek iyi değilmiş doktorumun dediğine göre. ama cleosinin zararı dokunmaz neticede sadece sivilceli bölgeye uyguluyorsun. imexi evdeyken ya da gece kullan. hametan yara izlerini kapatmak için uygulanıyordu sanırım onu neden günde 3 kez verdi anlamadım.
bana da bir sürü ilaç verdi birini bir gün öbürünü başka gün sür dedi.

düzenli beslenmeye başlayınca düzelir, bende de olmuştu bir dönem. ama doktora gitmek her zaman en doğrusudur.

alakası yok düzenli ya da düzensiz beslenme ile.
ara sıra olur mide yanması.
insansın sonuçta.
geçer birkaç güne.
eczanede ilaç satılıyor git eczacı bile verir.
1-2 gün içsen düzenli geçer hemen.

mideniz yandığında birkaç yudum süt için, iyi gelir. ama bu şekilde 10-15 gün daha geçmezse doktora gidin bence.

sen doktora git. eczacı muayene etmiyor sonuçta seni. birazdan nane limon kaynat geçer diyen doktora gitmeye üşenen tipler de gelir buraya. sen mantıklı olanı yap.

gastrit,ülser,reflü vs.gibi bi durum olabilir.doktora gidin.gastroenroloji bölümüne gideceksiniz.dahiliye de olur.benim gastritim var.mide yanması bende de ara sıra oluyor.geçmiş yıllarda ilaç tedavisi de gördüm.endoskopi yapıyorlar.yani midenize kamerayla bakacaklar.

Bir cay bardagi yogun sekerli sicak suyu tavsiye ederim. Bana iyi gelirdi. Gecirmis miydi tabiki hayir. Sonunda doktora gittim. Helicobakter gibi ismi olan bir bakteriden kaynaklaniyormus. Onu tesbit ettiler. Sonra da helipak diye bir ilac kullaninca misler gibi oldu. Simdi tursu, aci, baharatli, yagli veya sogan yiyorum bana misin demiyor. Yeniden dogmak diye buna derim.

Ozet geciyorum:
Kesinlikle doktora gorunmekte fayda var.